Hey Gidi Fethiye… Vedat Günüç’ü Hatırlayan Var mı?

Hey gidi Fethiye…

Bir zamanlar Fethiye’nin sokaklarında direksiyon başında yalnızca yolcu değil, bu şehrin hatıralarını da taşıyan insanlar vardı.

Bugünkü gibi uygulamadan araç çağırmanın, konum göndermenin, navigasyondan adres bulmanın olmadığı yıllardı. Bir yere gideceğiniz zaman tanıdığınız bir taksici aranır, “Müsaitsen gelip bizi alıver” denirdi.

O taksiciyi sadece şoför olarak tanımazdınız.

Ailesini bilirdiniz.
O sizi tanırdı.
Sokağınızı bilirdi.
Bazen nereye gideceğinizi siz söylemeden anlardı.

İşte Fethiye’nin o eski günlerinden hafızalarda kalan isimlerden biri de Vedat Günüç’tü.

Fethiye’nin Eski ve Sevilen Taksicilerinden Vedat Günüç

Vedat Günüç, Fethiye’de uzun yıllar taksicilik yapan ve onu tanıyanların hafızasında güzel izler bırakan isimlerden biriydi.

Direksiyon başında geçen yıllar boyunca kim bilir kaç insanı evinden aldı, kaç yolcuyu otogara yetiştirdi, kaç aileyi düğüne götürdü, kaç kişiyi hastaneye taşıdı…

Belki bugün küçük ayrıntılar gibi geliyor.

Ama eski Fethiye’de taksicilik yalnızca bir meslek değildi.

Taksici bazen yol arkadaşınız olurdu.
Bazen dert ortağınız…
Bazen şehirden haber aldığınız kişi…

Yol boyunca başlayan bir sohbet, gidilecek yere varıldığında bile devam ederdi.

Vedat Günüç de güler yüzü, sohbeti ve büyüğüne küçüğüne gösterdiği saygıyla onu tanıyanların hafızasında yer eden insanlardan biriydi.

Eski Fethiye’de Direksiyon Başında Geçen Yıllar

Bugünün Fethiye’si ile o yılların Fethiye’si aynı değildi.

Trafik bugünkü kadar yoğun değildi. Mahalleler birbirinden daha belirgin ayrılır, insanlar birbirlerini daha yakından tanırdı. Şehrin bir ucundan diğerine giderken yol boyunca mutlaka tanıdık bir yüzle karşılaşılırdı.

Taksici esnafının da şehir hayatında ayrı bir yeri vardı.

Vedat Günüç, yıllarca bu sokaklarda direksiyon salladı.

Belki Çarşı’dan Günlükbaşı’na…

Belki otogardan Çalış’a…

Belki hastaneye, belki bir düğüne, belki de sabahın erken saatlerinde uzun bir yolculuğa…

Bugün o yolculukların çoğu geride kaldı.

Fakat bir insanın bıraktığı hatıralar bazen yolların kendisinden çok daha uzun ömürlü oluyor.

Bir Taksi Yolculuğundan Geriye Kalan Hatıralar

Belki birçoğunuz Vedat Günüç’ün taksisine bindiniz.

Belki yıllar önce bir yere yetişmeye çalışırken sizi o götürdü.

Belki bir kahvede karşılaşıp beraber çay içtiniz.

Belki kısa bir yolculuk sırasında iki lafın belini kırdınız.

Belki de onu sadece Fethiye sokaklarında direksiyon başında görüp selamlaştınız.

İnsan hayatında bazen çok kısa karşılaşmalar bile yıllarca unutulmuyor.

Çünkü şehir dediğimiz şey yalnızca binalardan, yollardan ve meydanlardan oluşmuyor.

Bir şehri şehir yapan asıl şey insanlarıdır.

Esnafı…

Şoförü…

Balıkçısı…

Taksicisi…

Sokağın köşesinde her sabah gördüğümüz tanıdık yüzler…

Vedat Günüç de eski Fethiye’nin o tanıdık yüzlerinden biriydi.

Fethiye Değişti, Hatıralar Kaldı

Yıllar geçti.

Fethiye büyüdü.

Sokaklar değişti, yollar genişledi, yeni mahalleler oluştu. Araçlar değişti, taksicilik değişti, insanların günlük hayatı değişti.

Bir zamanlar herkesin birbirini tanıdığı o küçük Fethiye, giderek daha büyük bir şehir haline geldi.

Ama geçmişi yaşayan insanların hafızasında bazı isimler hâlâ aynı sıcaklıkla duruyor.

Vedat Günüç de onlardan biri.

Bugün aramızda olmasa da onu tanıyanların anlattığı hatıralarda yaşamaya devam ediyor.

Belki bir fotoğrafta…

Belki yıllar önce yapılmış bir yolculukta…

Belki de “Vedat Abi vardı, hatırlıyor musun?” diye başlayan eski bir Fethiye sohbetinde…

Bir insanı hatırlatan şey bazen büyük bir olay değil, yıllarca değişmeyen bir alışkanlığıdır.

Karşılaştığında verdiği selam, yolculuk sırasında açtığı sohbet ya da yıllar sonra bile tanıdık gelen yüzü… Vedat Günüç’ü tanıyanların her biri, onunla ilgili başka bir ayrıntıyı hatırlıyor olabilir. Çünkü eski Fethiye’yi anlatmak, “Şurada eskiden ne vardı?” sorusuna cevap vermekten ibaret değildir. “O sokakta kimler yaşardı, kimlerle karşılaşırdık?” diye de sormaktır.

Vedat Günüç’le Bir Hatıranız Var mı?

HeygidiFethiye’de anlatmaya çalıştığımız tam olarak bu, sadece eski fotoğrafları paylaşmak değil…

Fethiye’nin insanlarını, hikâyelerini ve unutulmaya yüz tutmuş hatıralarını gelecek nesillere bırakmak.

Bu yüzden şimdi sözü Vedat Günüç’ü gerçekten tanıyanlara bırakıyoruz.

Onun taksisine bindiniz mi?

Bir yolculuğunuz oldu mu?

Bir sohbetini, bir sözünü, unutamadığınız bir anısını hatırlıyor musunuz?

Varsa yorumlarda bizimle paylaşın.

Fethiye’nin hafızasını ve eski Fethiye hikâyelerini burada birlikte yaşatıyoruz.

Allah rahmet eylesin, mekânı cennet olsun.

Hey gidi Fethiye…